Het is nu 6 jaar geleden dat we het grijze België inruilden voor het mooie, zonnige Spanje. En geloof me, het leven is hier heerlijk! We wonen in Canillas de Aceituno, een wit bergdorpje in Andalucía, ongeveer een uur rijden van Málaga. We zijn hier al zeer goed ingeburgerd, vooral omdat we de Spaanse taal behoorlijk beheersen. Want zonder Spaans bereik je hier niet veel, vooral niet in een bergdorp. De mensen zijn heel vriendelijk en vrijgevig. Regelmatig krijgen we zomaar een zak vol heerlijkheden van datgene dat het land te bieden heeft: sinaasappelen, citroenen, druiven, avocado’s,...

Het maakt ons blij, het is een stille getuige van vriendschap en appreciatie. Andalusiërs zijn trots op hun land, ze beweren bij hoog en bij laag dat HUN olijfolie, HUN wijn, de beste is van heel Spanje, ja zelfs van heel de wereld. En misschien hebben ze nog gelijk ook. Op elk moment van de dag ben je welkom en staat er een glaasje ‘vino del terreno’, (=landwijn van eigen makelij) voor je klaar.

Het leven verloopt hier veel trager, minder gestresseerd dan in België. Hier heeft men nog tijd voor vele dingen én voor elkaar. Alles is ‘mañana’. Toch is dit soms ook een bron van ergernis: afspraken worden niet stipt nagekomen, een half uurtje te laat komen of helemaal niet opdagen vindt men helemaal niet erg.
Wie daar niet aan kan wennen, zal hier moeilijk aarden.

We hebben veel Spaanse vrienden, maar die krijg je niet zómaar. Ik zing in het plaatselijke (kerk)koor, de muziek en de liedjes zijn fantastisch, echt ‘flamenco’. Tijdens de feestperiodes trekken we erop uit om in menig dorp de kermissen op te luisteren. Dat is plezant en ook een manier om veel mensen en dorpen te leren kennen. Ik leerde ook samen met m´n Spaanse buren de ‘Sevillana’ dansen. Elk feest gaan we dan ook lekker uit de bol en er zijn hier veel feesten! Ieder jaar zijn we ook van de partij bij de jaarlijkse ‘matanza’ (=varkensslachting). We helpen bloedworst en ‘chorizo’ maken.

Een hele belevenis voor een stadsmens die nog nooit een varken van dichtbij had gezien. Alles gebeurt nog heel primitief maar dat heeft net zijn charme. Gelukkig kunnen we thuis genieten van de voor ons zo onontbeerlijke luxe. Er is hier voor elk wat wils: cultuur, natuur, lekker eten en heel veel zon!
We missen hier niet veel. Ons leven is rijk: een mix van Spaanse en Noord-Europese elementen. We nemen het beste van beide werelden. Na wat ‘probeersels’ op werkvlak en de nodige aanpassing aan een nieuwe cultuur hebben we ons leven weer onder controle. Johan werkt in een bedrijf dat airco, verwarming en zonnepanelen installeert, ik geef Spaanse les aan buitenlanders en Engelse les aan Spanjaarden. Ik werk ook parttime in een sanitairwinkel. Zo oefenen we elke dag de Spaanse taal en staan we met onze beide voeten in het echte Spaanse leven. Het is heel anders maar wel boeiend. We blijven hier, hier is onze nieuwe thuis. Het slechte weer, de verkeersopstoppingen, de criminaliteit, de hoge belastingen,...kunnen we heel goed missen. ¡Viva España!